(செய்தியாளர் வேதா)
கடந்த சில ஆண்டுகளாக தமிழ்ப் பள்ளிகளில் மாணவர் சேர்க்கை குறைந்து வருவது குறித்து இந்திய சமூகத் தலைவர்கள் வருத்தம் தெரிவிக்கலாம். ஆனால், நாட்டின் பல பகுதிகளில் பெற்றோர் தங்கள் குழந்தைகளை தமிழ்ப் பள்ளிகளில் சேர்க்காத முடிவை கருத்தில் கொள்ளாமல் இருக்க முடியாது என்று உரிமைக் கட்சித் தலைவர் பேராசிரியர் ப. இராமசாமி தெரிவித்துள்ளார்.
குழந்தைகளைச் சேர்க்காத முடிவு பல காரணிகளால் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன: கல்வியின் தரம், தமிழ்ப் பள்ளிகள் பெற்றுள்ள வசதிகள், வீடுகளுக்கான அண்மைத்தன்மை, ஆசிரியர்களின் தரம், மேலும் மிக முக்கியமாக, தமிழ்ப் பள்ளிகளில் இருந்து தேசிய இடைநிலைப் பள்ளிகளுக்கான மாற்றத்தின் தன்மை ஆகியவற்றை பெற்றோர் கவனத்தில் கொள்ள கூடும் என்பதையும் சமூகத் தலைவர்களும் அரசியல் தலைவர்களும் எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும்
தமிழ்ப் பள்ளிகளில் கல்வித் தரம் பெரிதும் மேம்பட்டுள்ளது என்பதைச் சுட்டிக்காட்ட வேண்டும். சிறந்த தரமுடைய ஆசிரியர்கள், பள்ளிகளின் சீரான நிர்வாகம், மேலும் மாணவர்கள் இடைநிலைப் பள்ளிகளில் திறம்பட போட்டியிடும் திறன் ஆகியவை இதற்கு சான்றாகும்.
தோட்டப் புற குடியிருப்புகள் மற்றும் பிற புறநகர்ப் பகுதிகளில் உள்ள தனிமை காரணமாக மாணவர்கள் மோசமாக செயல்பட்ட காலம் இப்போது கடந்துவிட்டது.
“நாட்டில் மொத்தம் 528 தமிழ்ப் பள்ளிகள் உள்ளன; அவற்றில் பெரும்பாலானவை அரசின் பகுதி நிதியுதவியுடன் இயங்குகின்றன என்பதை நான் அறிந்திருக்கிறேன்.”
தமிழ்ப் பள்ளிகளை முழுமையாக அரசின் நிதியுதவியுடன் மாற்ற இந்திய சமூகத்தில் பெரிதான ஆர்வம் இல்லை; அப்படிச் செய்தால் அந்தப் பள்ளிகளின் கட்டுப்பாட்டை இழக்க நேரிடும் என்ற அச்சமே இதற்குக் காரணம்.
“சீனப் பள்ளிகளும் பெரும்பாலும் பகுதி நிதியுதவியுடன்தான் இயங்குகின்றன; சீன சமூகமும் தற்போதைய நிலையைத் தொடர விரும்புகிறது”.
“மேலும், தமிழ்ப் பள்ளிகளில் மாணவர் சேர்க்கை பல ஆண்டுகளாக மெதுவாகக் குறைந்து வருவதை நான் புரிந்துகொண்டுள்ளேன். இந்தச் சரிவு தற்காலிகமானதா அல்லது மாற்றமுடியாததா என்பது இன்னும் தெளிவாகவில்லை”.
நாட்டிலுள்ள தமிழ்ப் பள்ளிகளில் சுமார் 150 பள்ளிகளில் மாணவர் எண்ணிக்கை 30 அளவிலேயே உள்ளது. குறிப்பாக உள்நாட்டு பகுதிகளில் உள்ள சில பள்ளிகளில் 30-க்கும் குறைவான மாணவர்களே உள்ளனர்.
இந்த அளவுக்கு குறைந்த மாணவர் சேர்க்கையுள்ள பள்ளிகள் மூடப்படலாம் அல்லது இயல்பாகவே மூட அனுமதிக்கப்படலாம் என்ற பேச்சுகள் அரசுத் தரப்பில் நடைபெற்று வருகின்றன.
நான் துணை ‘முதல்வர் II’ ஆக இருந்த காலகட்டத்தில், சில தமிழ்ப் பள்ளிகளில் உட்கட்டமைப்புகளை மேம்படுத்துவதன் மூலம் குறைந்த மாணவர் சேர்க்கையை மாற்றியமைத்தோம். பள்ளிகளின் உட்கட்டமைப்பு மேம்படுத்தப்பட்டதும், பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளை அங்கு அனுப்ப அதிக நம்பிக்கை பெற்றனர்.
தேசிய அளவில் தமிழ்ப் பள்ளிகளில் குறைந்த மாணவர் சேர்க்கையை மாற்ற முடியாது என்பது உண்மையல்ல. மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகள் இந்தப் பள்ளிகளின் உட்கட்டமைப்பில் முதலீடு செய்வதன் மூலம் இந்தப் போக்கை மாற்ற முடியும்.
தமிழ்ப் பள்ளிகளை மூடுவது என்ற எண்ணமே எழக் கூடாது; அத்தகைய முன்னெடுப்பு தவிர்க்க முடியாதவை அல்ல. மிகக் குறைந்த மாணவர் சேர்க்கை காரணமாக சில பள்ளிகள் மூடப்பட வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டாலும், அந்தப் பள்ளிகளின் உரிமங்களை அதிக இந்திய மக்கள் தொகையுள்ள நகரப் பகுதிகளில் புதிய பள்ளிகளை அமைக்க மாற்றிக் கொடுக்க அரசு நடவடிக்கை எடுக்கலாம்.
பினாங்கில், மாக் மண்டின் மற்றும் பெர்மாத்தாங் திங்கி ஆகிய இரண்டு தமிழ்ப் பள்ளிகளில் அதிகமான மாணவர் சேர்க்கை உள்ளது. ஆகவே, எடுத்துக்காட்டாக கெடாவில் சில தமிழ்ப் பள்ளிகள் மூடப்பட வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டால், அவற்றின் உரிமங்களை பினாங்கில் புதிய பள்ளிகளை நிறுவுவதற்காக மாற்றிக் கொடுக்கலாம். இவ்வாறு, நாட்டிலுள்ள தமிழ்ப் பள்ளிகளின் எண்ணிக்கையை இந்திய சமூகம் பாதுகாக்க முடியும்.
பேராக்கில் சில சீனப் பள்ளிகள் மூடப்பட்டு, அவற்றின் உரிமங்கள் நாட்டின் பிற பகுதிகளில் புதிய பள்ளிகளை கட்டுவதற்காக மாற்றப்பட்ட சம்பவங்களும் இடம்பெற்றுள்ளன.
துரதிர்ஷ்டவசமாக, தற்போதைய அரசு நாட்டிலுள்ள தமிழ்ப் பள்ளிகளின் எண்ணிக்கையை பாதுகாக்கவோ அதிகரிக்கவோ எந்தத் தெளிவான நோக்கமும் கொண்டதாகத் தெரியவில்லை.
சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பிரதமர் அன்வார் இப்ராகிம், குறைந்த மாணவர் சேர்க்கையுள்ள தமிழ்ப் பள்ளிகள் மூடப்பட வேண்டும் என்று கருத்துத் தெரிவித்தார்.
தமிழ்ப் பாடல்களுக்கு நடனமும் நாடகமும் ஆடி மக்களிடம் பிரபலமாக முயல்வதற்கிடையில், அவர் உண்மையிலேயே நாட்டிலுள்ள தமிழ்ப் பள்ளிகளைப் பற்றி அக்கறை காட்டுகிறாரா என்ற கேள்வி எழுகிறது.
தமிழ்ப் பள்ளிகள் அரசியலமைப்பால் உறுதி செய்யப்பட்டவை; அவை இந்திய, குறிப்பாகத் தமிழ் சமூகத்தின் அங்கமாகும். தமிழ்ப் பள்ளிகளில் குறைந்த மாணவர் சேர்க்கை என்பது மாற்றமுடியாத நிலை அல்ல.
உகந்த சூழ்நிலைகளிலும் அரசின் ஆதரவுடனும் தமிழ்ப் பள்ளிகளை மீண்டும் உயிர்ப்பித்து, செயலில் மிளிரச் செய்ய முடியும்.
சீனப் பள்ளிகள் மலாய் மாணவர்களை ஈர்ப்பதில் வெற்றி பெற்றதைப்போல், தமிழ்ப் பள்ளிகளிலும் கல்வித் தரத்தை மேம்படுத்தினால் இந்தியர் அல்லாத மாணவர்களையும் ஈர்க்க முடியும்.
மலாய்ப் பெற்றோர் தங்கள் குழந்தைகளை சீனப் பள்ளிகளில் சேர்ப்பதற்கான முக்கிய காரணம் கல்வித் தரம் என்ற எண்ணமே.
புதிய சிந்தனையுடன் அணுகத் தயாராக இருந்தால், தமிழ்ப் பள்ளிகளை ஈர்ப்பூட்டும் கல்வி நிறுவனங்களாக மாற்ற முடியும்.
அரசின் உறுதி, இந்திய சமூகத் தலைவர்களின் அர்ப்பணிப்பு, மற்றும் சமூக அமைப்புகளின் ஈடுபாடு ஆகியவை ஒன்றிணைந்தால், தமிழ்ப் பள்ளிகளை ஈர்ப்பற்றவை என்ற பார்வையிலிருந்து சமூகத்தின் கல்விப் பெருமையாக மாற்றி அமைக்க முடியும் என்றும் இந்த சிக்கல் தொடர்பாக வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையில் பேராசிரியர் இராமசாமி மேலும் தெரிவித்துள்ளார்.
